Kültür Sanat ve Edebiyat

  • Yazı boyutunu yükselt
  • Varsayılan yazı boyutu
  • Yazı boyutunu düşür

Paylaş

Ahmet Hâşim

AHMET HÂŞİM (1884-1933)

Şair ve yazar. Bağdat'ta doğdu. Mutasarrıf Arif Hikmet Bey'in oğludur. 1896'da istanbul'a geldi, özel Türkçe dersleri aldı ve Nümûne-i Terakki Mektebi'-nde okudu. Galatasaray Sultanîsi'ne girdi. Bu okulu bitirdikten sonra (1907) Reji memuru oldu. Bir müddet Mekteb-i Hukuk'a devam etti. Bu okulu bırakıp izmir'e giderek Sultâni'de Fransızca öğretmenliği yaptı (1908-1911). I. Dünya Savaşı sırasında yedeksubay olarak Anadolu'da savaşa katıldı. Savaştan sonra Duyûn-ı Umûmiyye'de çalıştı, Sanayi-i Nefise Mektebi (Güzel Sanatlar Akademisi)'nde Estetik ve Mitoloji dersleri verdi. 1924'te Paris'e gitti. Dönüşte Mülkiye Mektebi ile Harp Akademisi 'nde Fransızca dersleri verdi (1928). Tedavi için Paris'e (1928) ve Frankfurt'a (1932) gitti. İstanbul'da öldü. Mezarı Eyüp'tedir.

Sanat hayatına hocası Ahmed Hikmed Müftüoğlu'nun etkisi ile başladı. İlk şiirlerinde Servet-i Fünun şiirinden Tevfık Fikret ve Cenap Şahâbeddin'in etkisi görülür. Tamamı aruzla yazılan şiirlerinde dil önceleri çok ağır iken zamanla sadeleşti. Bu şiirlerde çocukluk hâtıralarını, aşk ve tabiat temalarını işledi. Ahmet Haşim aynı zamanda kuvvetli bir yazardır. Şiirlerinde kapalılık hâkimken, düz yazılarında açıklık vardır.

Şiirleri: Göl Saatleri (1921), Piyâle (1926).

Nesir kitapları: Bize Göre (Fıkra ve edebî tenkit yazıları, 1928), Gurabâ-hane-i Lâklakân (Fıkralar, tenkit yazıları, 1928), Frankfurt Seyahatnamesi (Gezi yazıları, 1933).

 


Copyright © 2011 - ... Designed by  
Her hakkı saklıdır.